Yalnızım

Çekmediğim dertler çile kalmadı
Feryatsız gündüzüm gecem olmadı
Ağlamadık sokak köşe kalmadı
Yalnızım dostlarım yalnızım yalnız

O eski halimden eser yok şimdi
Izdırap içinde yorgunum şimdi
Tutun kollarımdan düşerim şimdi
Yalnızım dostlarım yalnızım yalnız

Neler gördüm neler geldi başıma
Düşe kalka geldim ben bu yaşıma
Tutup da kaldırın allah aşkına
Yalnızım dostlarım yalnızım yalnız

Kimseye güvenmeyeceksin!
Değer vermeyeceksin yaşayan hiçbir canlıya,
Kalemle,kağıtla,duvarlarla dertleşeceksin,
Ne dostun olacak bu hayatta ne de arkadaşın;
Fark ettirmeyeceksin yaşadığını evrene:
Sessizce oturup köşende izleyeceksin hayatı…
Derinden ve sessizce nefes alacaksın,
Hissettirmeyeceksin varlığını insanlara;
Tetikte beklemekte insan birilerini kırmak için…
Sessizce bekleyeceksin köşende incinmemek için:
Ne arkadaşın olacak ne de dostun!
Değer vermeyeceksin insanlara;
Değer vermeyeceksin ki değerin olsun…
Her fırsatta dalga geçeceksin hayatla;
Dalga geçeceksin ki korkacak senden,
Uğraşmayacak seninle,uzak duracak senden…
Her sessizliğini bozuşun yalan için olacak;
Doğru tek bir kelime çıkmayacak ağzından,
Rol yapacaksın herkese,ahkam keseceksin:
Rol yapacaksın ki gerçek sansın herkes…
İyilikmiş,doğrulukmuş,dürüstlükmüş gibi kavramlara inanmayacaksın;
Hep kötü olacaksın hayatta…
Hiç kimseye değer vermeyeceksin:
Değer vermeyeceksin ki çevrende birileri olsun…